ಬಾಲಿಶ ಕವನಗಳು !! 16 ನಾನು - ಅವನು

ನಾನು - ಅವನು 


ಒಂದೇ ದೇಹ ಒಂದೇ ಮನಸು 
ಒಂದೇ ಬಯಕೆ ಒಂದೇ ಕನಸು 
ಆದರೇನು ನಾನು ನೆಪವು , ಅವನು ಅವನೇ 
ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರನೆ .


ಅವನೋ ದೂರ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ 
ಇಣುಕಿ ನನ್ನ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ 
ಒಲುಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ 
ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ , ಓಡುತ್ತಿದ್ದ , ಗುರಿ ಸಿಗದೀ ಪಯಣದಿ 
ಬಿಸಿಯುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಕರೆದು ಮೋಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ 
ನಾನೋ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ 
ಆಸೆ ಬಿಸಿಲಿಗೇರಿ ನೆರಳಿನಾಳ ನೋಡಿ ಮತ್ತೆ 
ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದೆ ! ಅದೇ ಬೆಟ್ಟ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .


ಅಲ್ಲಿ ನೀರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತಾನೆ 
ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕುದಿಯುತಾನೆ
ಮತ್ತೆ ನೀರ ಬಗೆಯುತಾನೆ 
ಹುದುಕುತಿಹನು ಮುತ್ತನು ! ಕಳೆದ ಬಾಲ್ಯ ಸೊತ್ತನು!!
ಅದೇ ದಡದ ಮರದ ಹಿಂದೆ
ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು ಕರೆಯುತಿರುವೆ, ಕೂಗುತಿರುವೆ 
ಕಾಯುತಿರುವೆ ಸುಮ್ಮನೇ, ಬಾರದಿರುವ ಅವನನೇ..


ಬಿದ್ದು ಗೆದ್ದು ಹೋದನವನು 
ಸೋತು ಬಿದ್ದು ಹೋದೆ ನಾನು 
ಮತ್ತೆ ಗೆಲ್ಲಲೆಣಿಸಿ ಬಂದನವನು 
ನಾನೋ ನೋಡಿ ನಗುವೆನು , ಅವನೆದುರು ಗೆಲ್ಲಲಾರೆನು 
ಸೋತು ಮಡಿದೆನು !!



೨೦೦೫   

ಬಾಲಿಶ ಕವನಗಳು !! 15 ಕೊನೆಯ ಉಪದೇಶ .

ಕೊನೆಯ ಉಪದೇಶ 

ಅಜ್ಜಾ,
ನೀನು ಹಿಡಿದ ಕೊಡೆಯಂತೆ ,
ನಿನ್ನ ಊರುಗೋಲಿನಂತೆ
ಬಿಳುಪು ಕೂದಲಿನಂತೆ , ಸುಕ್ಕು ಚರ್ಮದಂತೆ ,
ನಿನಗೂ ವಯಸ್ಸಾಯಿತು !!
ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದು ಬಿಡು
ಸಾಕು ಉಪದೇಶ ಸಾರಗಳು
ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಇರುತ್ತೇವೆ
ಹಾಗೆಯೇ ನೀವೂ .......

ಮೊಮ್ಮಗನೇ ..
ನಿನಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಲ್ಲ ,
ಊರುಗೋಲೂ ಬೇಡ , ಕೊಡೆಯೂ ಬೇಡ
ನಿನ್ನ ರೇಶಿಮೆ ಚರ್ಮವೂ ,
ಕಪ್ಪು ಕೂದಲೂ ದೀರ್ಘಾಯುವಾಗಲಿ !!
ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಮಾತು !
ಬೆಳ್ಳಗಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಹಾಲಲ್ಲ , ಸರಿ
ಆದರೆ
ಹಾಲು ಮಾತ್ರ ಬೆಳ್ಳಗಿರಲೇಬೇಕು !!



೩೦/೦೬/೨೦೦೫

ಬಾಲಿಶ ಕವನಗಳು !! 14 ಮೂಡಣದಿ ರವಿಕಿರಣ...

ಮೂಡಣದಿ ರವಿಕಿರಣ ಬರಸೆಳೆದು ಚುಂಬಿಸಲು
ಬಾನೆಲ್ಲ ನಸು ನಾಚಿ ಕೆಂಪಾಯಿತೆ?
ತಂಗಾಳಿ ಅಲೆಗಳಲಿ ಮಂಜಹನಿ ಮುದ್ದಿಸಲು
ಅರಳು ಮಲ್ಲಿಗೆಗೀಗ ಕಂಪಾಯಿತೆ ?


ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತಿಹ ವಾದ್ಯ ವೃಂದದ ಸೆಳೆತ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡಾಯಿತೇ ?
ತುಡಿಯುತಿಹ ಎದೆಗಳಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಧ್ವನಿಯು
ಈ ಬೆರಗು ಕಣ್ಣಿನಲಿ ಮಾತಾಯಿತೆ ?

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ವಸುಧೆ ಹುಚ್ಚು ಬೆಳಕಿನ ಹಿಂದೆ
ಶರವೇಗ, ಮೌನದಲಿ ತಾನೋಡಿತೆ?
ಈ ಕೆಚ್ಚು ಮನದೊಡತಿ ಬಿಚ್ಚು ಮಾತುಗಳಿಂದ
ಒಲವು ಗೆಲವಿನ ರಾಗ ತಾ ನೀಡಿತೇ?

ಪಡುವಣದ ರವಿಯೀಗ ಮುಳುಗಡೆಯ ಹಾದಿಯಲಿ
ಬಾನೆಲ್ಲ ಶೋಕದಲಿ ಕಪ್ಪಾಯಿತೆ?
ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯ ಪ್ರೀತಿ? ಯಾವ ರೀತಿಯ ಬಂಧ ?
ಈ ಚಂದ ಬದುಕಿಗೆ ಮುಪ್ಪಾಯಿತೆ ?

೨೦೦೫

ಬಾಲಿಶ ಕವನಗಳು !! 13 ಒಂದು ಚಿತ್ರ !!

ಗಿರಿಯ ಸಾಲಿನ ನಡುವೆ ಪುಟ್ಟ ಕೊಳ 

ಹತ್ತು ಮರ ಮುಂದೆ ಮನೆ 

ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಸೂರ್ಯ 

ಕರಗುವ ಮಂಜು ಹಿತವಾದ ಚಳಿ 

ಹನಿಬಿದ್ದ ಸದ್ದು, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಮುದ್ದು 

ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ನೀರ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆವ ತಾವರೆ !

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದುರಿಗೆ ತಾವರೆ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ

ಬೆವರ ಸಾಲು, ಕಂಬನಿ ಚಿಮ್ಮಿ ನಿಂತದ್ದು 

ಶುದ್ದ ಸ್ಪಟಿಕದ ನೀರು , ಕದಕಿದರೆ ಕೆಸರು 

ಹರಿವಿರದೆ ಜಾರುವ ಜೊಂಡು ಹುಲ್ಲು 

ಸಂಜೆಯ ಮಾನಸ ಸರೋವರ !

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಂಸ ನೀರಕ್ಕಿಗಳು 

ಮತ್ತೆ ಮರ, ಮತ್ತೆ ತರಗೆಲೆ ಸದ್ದು 

ಹೊಗೆಯ ಅಬ್ಬರ , ಸುಮ್ಮನುರಿವ ಬೆಂಕಿ 

ಮುಳುಗಡೆಯತ್ತ ಪಡುವಣದ ಸೂರ್ಯ 

ಚಂದಿರನ ತಂಪುರಾತ್ರಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ 

ಮಾತಿರದ ಕತ್ತಲು 

ಕೆರೆತುಂಬ ನಕ್ಷತ್ರ ಚಂದ್ರರು !!

ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಗುವ ಗೂಬೆ , ಊಳಿಡುವ ನಾಯಿ 

ಮತ್ತೆ ಮೌನ 

ಬೆಚ್ಚನೆಯ ನಿದ್ದೆಯ ಲೋಕ 

೨೦೦೫ 

(ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಗು,ತರುಣ, ಮದ್ಯ ವಯಸ್ಕ ಮತ್ತೆ ವೃದ್ದನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ )  

ಅಡಕೆಮರಕ್ಕೆ !!!

ಹಸೆ ಹತ್ತಿ, ಕತ್ತೆತ್ತಿ..ಫಲ ಉಡುವ ಸಿರಿಯೆತ್ತಿ


ಹಣ್ಣಾಗಿ ,ಕೊನೆಗೆ ಮಣ್ಣಾಗಿ,
ಬಂಗಾರ ಬಾಳ್ ನಿಂದು , ಸಿಂಗಾರ ತಾಯೇ ..


ಅಗೆದಗೆದು ಉತ್ತೆ ನಾ ಪಡೆಯೆ ನಿನ್ನ ಫಲ,
ಮಣ್ಣೊಲವ ಮರೆತರೂ  ಬಿಡದೆ ನಿನ್ನಯ ಬೆನ್ನು ,
ಗರಿಕೆಯಂತಿದ್ದ ನೀನ್ , ಚಿಮ್ಮಿದಾ ಪರಿ ಏನು ?
ಬರಿ ಬೆಡಗು ನನಗಿನ್ನು; ಕುಬ್ಜ ನಾನು !!



ವರುಷ ಎಷ್ಟಾಯ್ತೆಂದು ಯಾರು ಕೇಳಿದರಿಲ್ಲ ,
ನನಗೋ ದಿನವೆಷ್ಟೆಂದು ಕೇಳುವರು ಎಲ್ಲಾ!
ಅಪರೂಪಕ್ಕೋ ಏನೋ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ನಿನ್ನಂತೆ!
ಬಾಹುಬಲಿಯಾದನವ; ನಾವ್ ಮಾತ್ರ ಬೆತ್ತಲೆ !


ನಿನ್ನ ಫಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ , ನಾವು ಕತ್ತರಿಯಲ್ಲಿ !
ಉತ್ತರಿಸದಿಹ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನು ನೂರಾರು !
ನೋಡೋಣ ಮುಂದೆ ; ಈಗ ಬಣ್ಣದ ಲೋಕ 
ಕತ್ತಲಾದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕಪ್ಪೇ !!


ಈಶ್ವರ ಭಟ್ "ಕಿರಣ"
೧೩/೦೧/೨೦೧೧